Fiołek trójbarwny | Fiołek polny


Nazwa łacińska: Viola tricolor L. | Viola arvensis Murr.
Nazwy ludowe: bratek, macoszka, sierotki, kwiat św. Trójcy.

Opis:

Fiołki są roślinami rocznymi lub dwuletnimi.
Łodygę mają kanciastą, rozgałęzioną, w dolnej części ścielącą się.
Kwiaty wyrastają pojedyńczo w kątach liści na długich szypułkach.
Fiołek trójbarwny ma kwiaty barwy niebiesko - fioletowo - żółtej.
Kwiaty fiołka polnego są około dwa razy mniejsze, białawe lub jasnożółte.
Kwitną od maja do września.
Fiołki występują na polach uprawnych jako chwasty, jak również na przydrożach, brzegach lasów, porębach.

Zbiór surowca:

Surowcem zielarskim jest ziele - Herba Viola tricoloris.
Zbiera się pędy w początkowym okresie kwitnienia, wybierając dobrze ulistnione i intensywnie zielono zabarwione.
Ścina się je bez najniższej części łodygi, zwykle pokładającej się i o pożółkłych liściach.
Zbiór można przeprowadzić dwukrotnie lub trzykrotnie w ciągu roku, gdyż po zbiorze roślina odrasta i kwitnie znów w stosunkowo krótkim czasie.
Ziele suszy się w suszarni naturalnej o dużym przewiewie lub w suszarni ogrzewanej w temperaturze do 40'C.
Surowiec po wysuszeniu powinien składać się z ulistnionych i ukwieconych pędów o naturalnej barwie.
Nie może zawierać ziela z korzeniami.

Składniki lecznicze:

Ziele zawiera m.in.: saponiny, garbniki, śluzy, cukry, witaminę C oraz niewielkie ilości olejku.

Zastosowanie:

Fiołek w lecznictwie stosowany jest od XVI wieku w zapaleniach płuc i schorzeniach skórnych oraz jako środek "czyszczący krew".
Obecnie w lecznictwie stosowany jest jako lek wykrztuśny w schorzeniach górnych dróg oddechowych, środek napotny, moczopędny, przeciwgorączkowy, oraz regulujący przemianę materii.
Szczególnie korzystnie działa w schorzeniach skórnych, jak trądzik, wypryski, pokrzywki, liszaje.
Ponadto stosowany jest jako środek pomocniczy w leczeniu schorzeń reumatycznych i stanów zapalnych nerek.


Powrót do Zielarni