Portal Mrooczlandia





[ Magia ] : [ Publikacje ] : [ Kult Wiedźm w Zachodniej Europie ]

III. Ceremonie Inicjacyjne

1. Ogólne omówienie


W Wielkiej Brytanii ceremonie przyjmowania do swego grona dzieci nie zostały szczegółowo opisane, pomimo tego iż ogólnie uważano że wiedźmy poświęcają swe dzieci Diabłu tuż po narodzinach; a na podstawie dowodów wydaje się się, że w wielu przypadkach wiedźmy należały do owej religii przez całe swe życie. Czasami wystarczającym dowodem przeciwko kobiecie było to że jej matka była wiedźmą i na podstawie tego przypuszczano że mogła ona zostać za młodu wprowadzona do grona społeczności wyznawców Diabła.

Wszystkie dzieci rodziny Anderson w Renfrewshire były przyjmowane do społeczności w młodym wieku. Elizabeth Anderson miała tylko siedem lat gdy złożyła przysięgę wobec "ubranego na czarno, ponurego człowieka". James Lindsay miał czternaście lat, a jego młodszy brat Thomas był nadal nastolatkiem w czasie procesu, na którym zeznali iż zostali skuszeni obietnicami człowieka w czerwonym płaszczu, aby służyć "człowiekowi, którego później postrzegali jako Diabła". W Forfar w 1661 roku Jonet Howat była tak młoda, że kiedy Isabel Syrie "pokazała ją Diabłowi, Diabeł powiedział "cóż mam począć z tak małym dzieckiem jak ona ?" Niemniej jednak, przyjął ją, i była ona traktowana jako ulubieniec wspólnoty, a Diabeł nazywał ją "swym sympatycznym gołąbkiem". W Paisley, Annabil Stuart miała czternaście lat, kiedy po namowach swej matki, złożyła przysięgę wierności Diabłu. Elizabeth Frances z Chelmsford (osądzona w 1556 roku) miała prawie dwanaście lat, kiedy jej babka zaczęła ją wprowadzać w tajniki wiedźmiarstwa. Elizabeth Demdike, słynna wiedźma z Lancashire, "przyprowadziła do diabła swe dzieci, oraz kusiła je ku wiedźmiarstwie, poświęcając wiele starań i uwagi temu aby uczynić je wiedźmami". Jedna z jej wnuczek, Jennet Device, miała dziewięć lat w czasie procesu.

W Szwecji dzieci były regularnie przyjmowane do zgromadzeń, a w Ameryce także odnotowano przypadek dziecka będącego wiedźmą - Sarah Carrier, w wieku ośmiu lat, która to złożyła ślubowanie wierności po trwających dwa lata namowach swej matki.

Ceremonia przyjmowania osób dorosłych które będąc chrześcjanami, nawróciły się na religię wiedźm, przebiegała wedle pewnych określonych zasad. Zasadami owymi było:
  1. wolna wola osoby kandydującej do wstąpienia,
  2. wyraźne odrzucenie i wyrzeczenie się poprzednio wyznawanej religii,
  3. absolutne i całkowite poświęcenie swego ciała i duszy dla służby i wypełniania rozkaów swego nowego Mistrza i Boga.

Ceremonie które przebywały osoby dorosłe były o wiele bardziej zadziwiające i dramatyczne niż to, co przechodziły dzieci, zostały one opisane w Wielkiej Brytanii z taką samą dokładnością jak w Francji, i możliwe jest wyśledzenie regionalnych różnic pomiędzy nimi; pomimo tego że w Anglii ceremonie owe straciły na swym znaczeniu w o wiele większym stopniu niż w Szkocji, i są opisywane jedynie pobieżnie i ogólnikowo, to prawdopodobnie stało się tak dlatego ponieważ uległy wielkiemu skróceniu i uproszczeniu.

Prawny apekt ceremoni wstępnych został ogólnie omówiony przez Sir George Mackenzie, który opisywał w 1699 roku szkockie prawo odnoszące się do wiedźmiarstwa w siedemnastym stuleciu:

"W odniesieniu do owego Występku, pierwszym czynem jaki się zarzuca, to zawarcie umowy dotyczącej służby Diabłowi, co jest bardzo istotną rzeczą, samą przez się, i nie wymagającą dalszych wyjaśnień... Wejście w pakt z Diabłem jest postrzegane przez prawników jako czyn dokonywany jawnie lub skrycie, i zazwyczaj unikano głębszego omawiania sprawy owego Paktu. Jawne zawarcie paktu było dokonywane jako formalna przysięga złożona Diabłowi w jego obecności lub osobie go reprezentującej, jako błaganie, lub składając przysięgę dla osoby wyznaczonej lub upoważnionej przez Diabła w samym tym celu, co zachodziło w przypadku gdy Diabeł nie chciał się samodzielnie ukazać (by np. uniknąć rozpoznania - przyp. tłumacza).

Formuła Paktu o której wspominał Delrio, była następująca: "Wyrzekam się Boga Twórcy Niebios i Ziemi, i przystaję do ciebie, czcząc cię". Lecz przeglądając księgi i kroniki, możemy dostrzec że najpowszechniejszą formą zawarcia paktu o którym donosili świadkowie, było po prostu złożeniem przysięgi służby dla Diabła. Skrycie zawierany pakt z Diabłem był dokonywany przez osoby które pragnęły uniknąć jawnego złożenia zawarcia paktu z Diabłem, i zawierano go za pomocą słów i znaków używanych przez czarnoksiężników, po których to szło takową osobę rozpoznać...

Wyrzeczenie się chrztu było traktowane przez Delrio jako skutek zawarcia paktu z Diabłem, czynnością istotną samą w sobie... Uroczystość o której zeznały nasze wiedźmy polegała na położeniu jednej ręki na szczycie głowy, a drugiej na podstawie stóp, a następnie w tej to pozycji wyrzekano się chrztu. Delrio donosi nam, że Diabeł dokonywał nowego ochrzczenia i wtedy usuwał z owych osób zawarty poprzednio chrześcjański chrzest; A nasze wiedźmy zawsze zeznawały że wtedy otrzymywały swe nowe imiona ...

Diabelskie Piętno jest dla nas bardzo ważną sprawę, lecz nie dlatego że samodzielnie możemy ów znak odnaleźć, nie licząc spraw w których wiedźmy zdradziły nam gdzie się on znajduje, lecz dlatego że posiadają one ów Znak z własnej i nieprzymuszonej woli; quo casu, to jest równoważne z zawarciem Paktu z Diabłem. Ów znak jest nadawany im, jak przypuszczamy, jako sutek na dowolnej części ciała, i jest on napuchnięty."
1 | strona 2 | 3


Powrót do "Kult Wiedźm w Zachodniej Europie"







ميترا / मित्र / Ми́тра / Mitra
Mitra Taus Melek

Misja | Polityka Prywatności | | Kontakt | Zgłoś Błąd | Pióropusz.Net | Magical-Resources.Net
Internationale: Российская Федерация | English language | Deutsche Sprache | China | Lingvo Internacia


Portal Mrooczlandia www.Mrooczlandia.com
Wszelkie prawa zastrzeżone ©